Violet Sery, Moskova’nın dondurucu bir kış gecesinde dünyaya geldi. O gece kar fırtınası vardı ve babası onu hastaneden eve getirirken eski model koyu gri bir Lada kullanıyordu. Violet’in annesi hep anlatırdı: “Motor sesi hiç susmadı, sanki seni koruyordu.”
Belki de o yüzden Violet’in ilk hatırladığı seslerden biri bir motorun çalışırken çıkardığı titreşimdi Violet’in babası profesyonel bir yarışçı değildi ama amatör drift etkinliklerine katılan, motorla yaşayan bir adamdı. Hafta sonları onu Moskova’nın endüstriyel bölgelerindeki küçük bir garaja götürürdü. Violet oyuncak bebeklerle değil, bijon anahtarları ve motor parçalarıyla büyüdü.
Henüz 9 yaşındayken motor seslerinden arızayı ayırt edebiliyordu.
12 yaşında ilk kez bir aracı çalıştırdı.
15 yaşında gizlice boş bir depoda drift denemesi yaptı.
Arabalara olan bağlılığı sadece hız değildi. Ona göre araba, özgürlüktü. Direksiyona geçtiği an dünya susuyor, sadece o ve yol kalıyorduErgenlik yıllarında Violet dış görünüşüyle dikkat çekmeye başladı: açık renk saçları, belirgin tarzı, dövmeleri ve kendine has duruşu… Moskova’nın katı kalıplarına sığmayan bir karakterdi. Okulda çoğu kişi onun “fazla farklı” olduğunu düşünüyordu.
Ama Violet için farklı olmak bir savunma mekanizmasıydı.
Motor yağına bulanmış elleri, onun için pahalı takılardan daha değerliydi.
Babası ekonomik sıkıntılar yüzünden arabasını satmak zorunda kaldığında Violet 17 yaşındaydı. O gün, ilk kez gerçek anlamda kırıldı. Ama tam o an bir karar verdi:Bir gün kendi garajını kuracak ve kimsenin hayallerini maddi sebepler yüzünden bırakmasına izin vermeyecekti.Violet’in hayali sadece yarışmak değil.
Elektrikli performans araçları ve klasik Rus arabalarını birleştiren hibrit bir atölye kurmak istiyor. Teknoloji ve ruhu bir araya getirmek…
Bir gün Moskova’nın en büyük gece yarışlarından birinde kendi modifiye ettiği araçla start çizgisinde durduğunu hayal ediyor. Kimse onun nereden geldiğini bilmiyor ama herkes adını biliyor Violet Sery
Ve motor sesi yükseliyor.