Kaan Doğaner, Ankara'nın sert sokaklarında dünyaya geldi. Hayata gözlerini açtığında onu bekleyen sıcak bir aile, başını yaslayabileceği bir anne ya da yolunu gösterecek bir baba yoktu. Kaan, annesini ve babasını hiçbir zaman tanımadı. Çocukluğundan itibaren hayatın acımasız yüzüyle karşılaştı ve daha küçük yaşlarda kimseye güvenmeden ayakta kalmayı öğrendi. Bu karanlık dünyada sahip olduğu tek gerçek, kardeşi Mert'ti. Mert, Kaan için yalnızca bir kardeş değil, aynı zamanda ailesi, dostu ve hayata tutunmasını sağlayan tek sebepti. Kaan, kendisinin yaşayamadığı güzel bir hayatı kardeşine yaşatmak istiyordu. Ancak büyüdüğü sokaklar ona iyiliği değil, gücü; huzuru değil, mücadeleyi öğretti.

Yıllar geçtikçe Kaan, Ankara'nın yasa dışı dünyasına sürüklendi. Başlangıçta yalnızca hayatta kalmak ve para kazanmak için girdiği bu yol, zamanla onun yaşam biçimi hâline geldi. Yanlış insanlarla kurduğu ilişkiler, karıştığı olaylar ve verdiği kararlar onu giderek daha karanlık bir hayatın içine çekti. Türkiye'de çeşitli mekânlara düzenlenen silahlı saldırılarda yer aldı ve geçimini bu illegal çevrenin içinde sağladı. Her geçen gün sokaklarda biraz daha tanınırken, kendi içindeki insanı da yavaş yavaş kaybediyordu. Kaan'a göre dünya, zayıfları ezen bir yerdi ve kimse kimseyi karşılıksız korumazdı. Bu yüzden güçlü görünmek, korku salmak ve kimseye boyun eğmemek onun için bir yaşam kuralına dönüştü. Fakat sokakların kendine göre bir adaleti vardı ve geçmişte atılan her adımın bir gün karşılığı ödenirdi.

Kaan'ın hayatı, karıştığı olayların ardından yakalanmasıyla tamamen değişti. Hakkında yürütülen yargılama sonucunda altı yıl hapis cezasına çarptırıldı. Cezaevinin kapıları arkasından kapandığında, yıllardır içinde yaşadığı dünyanın kendisinden uzaklaştığını hissetti. İlk zamanlarda öfkeliydi; kendisine, hayata ve yaşadığı haksızlıklara kızıyordu. Ancak günler aylara, aylar yıllara dönüştükçe öfkesi yerini sessizliğe bıraktı. Altı yıl boyunca dört duvar arasında geçmişini düşündü. Hiç tanımadığı annesini, yüzünü bilmediği babasını ve hiçbir zaman yaşayamadığı normal bir çocukluğu sorguladı. En çok da kardeşi Mert'i düşündü. Kendisinden uzakta neler yaşadığını, nasıl geçindiğini ve bir gün yeniden yan yana geldiklerinde aralarında neyin değişmiş olacağını merak etti. Cezaevi, Kaan'a yalnızca özgürlüğün değerini değil, insanın en büyük düşmanının bazen kendi seçimleri olabileceğini de öğretti.

Altı yılın sonunda cezaevinden çıktığında, dışarıdaki dünya bıraktığı dünya değildi. İnsanlar değişmiş, yollar ayrılmış, eski dostlukların bir kısmı unutulmuştu. Kaan ise artık eskisi kadar konuşmayan, insanlara kolay güvenmeyen ve her adımını düşünerek atan bir adama dönüşmüştü. İçinde hâlâ geçmişinin izlerini taşıyor, yaşadığı yılların hesabını kendi kendine veriyordu. Buna rağmen kardeşi Mert'e karşı hissettiği sorumluluk hiç değişmemişti. Kaan, Mert'in kendisiyle aynı hataları yapmasını istemiyordu. Kendi hayatını karanlığa sürükleyen seçimlerin kardeşinin geleceğini de mahvetmesinden korkuyordu. Ancak geçmişinden tamamen kopmak düşündüğü kadar kolay değildi. Eski bağlantılar, yarım kalmış meseleler ve geride bıraktığını sandığı insanlar, hayatının hangi yöne ilerleyeceğini belirsiz hâle getiriyordu.

Kaan Doğaner artık geçmişiyle geleceği arasında sıkışmış bir adamdı. Bir yanı yıllarca içinde yaşadığı karanlık dünyaya geri dönmeye hazırken, diğer yanı kardeşiyle birlikte yeni bir hayat kurmanın mümkün olup olmadığını sorguluyordu. İçinde büyüdüğü sokaklar ona kimseye güvenmemeyi öğretmişti; cezaevi ise özgürlüğün ne kadar kıymetli olduğunu göstermişti. Kaan, annesinin sevgisini hiç tatmamış, babasının desteğini hiç görmemiş ve hayatın yükünü daha çocuk yaşta omuzlarında taşımıştı. Belki de bütün hayatı boyunca aradığı şey güç ya da para değil, kendisine ait bir aile ve huzur içinde yaşayabileceği bir hayattı. Fakat artık biliyordu ki geçmişini değiştiremezdi. Yapabileceği tek şey, bundan sonra vereceği kararlarla geleceğini şekillendirmekti. Kaan Doğaner için altı yıllık mahkûmiyet sona ermişti ama asıl mücadele yeni başlıyordu. Bu kez karşısındaki düşman yalnızca sokaklar değil, kendi geçmişi ve o geçmişin içinde dönüşmüş olduğu adamdı.