Hikaye
Jamal küçük yaşta şunu öğrendi: kimse seni kurtarmayacak.
Okulda çok parlak değildi ama aptal da değildi. Sadece kafası başka yerdeydi. Para kazanmak, güçlü olmak, mahallede saygı görmek… onun derdi buydu. 14-15 yaşlarında ufak tefek işlere girdi. Önce koşuşturma, sonra daha riskli işler. Ama Jamal diğerlerinden farklıydı; kafasını kullanıyordu. Gereksiz kavga etmez, her zaman geri çekileceği zamanı bilirdi.
18 yaşına geldiğinde artık mahallede adı bilinen biri olmuştu. Ama bu onu tatmin etmiyordu. “Ya burada çürüyecem ya da çıkıcam” diyordu kendi kendine. O yüzden bir süre ortadan kayboldu. Ufak işler yaptı, araba işlerine girdi, insanlarla bağlantı kurdu.
20’li yaşlarına doğru geri döndüğünde artık eski Jamal değildi. Daha sakin, daha hesapçı… ama daha tehlikeli. İnsanlar onunla uğraşmamayı öğrenmişti. Çünkü Jamal boş konuşmazdı—yapardı.
Ama içinde hâlâ bir çatışma vardı. Bir tarafı “temiz bir hayat kur” diyordu, diğer tarafı ise “güç = para = saygı” diyordu. Los Santos gibi bir yerde bu ikisinin ortasında kalmak kolay değildi.
Şimdi Jamal Brooks’un tek bir hedefi var:
Kendi oyununu kurmak.
Ve bu şehirde ya kral olursun…
ya da kimse hatırlamaz seni.