Ensar Taşkın, İstanbul’un yanı başındaki sanayi ve hayat ritminin merkezi olan Gebze’de gözlerini açtı. Hayat onun için ilk başlarda oldukça cömertti. Rahat, tasasız ve geleceğe dair büyük kaygılar taşımadığı bir çocukluk geçirdi. Ancak onun ruhunu besleyen asıl şey, lüks evler ya da konfor değil, sokaklardan yükselen motor sesleriydi. Küçük yaşlardan itibaren, ne zaman bir araba görse gözleri parlar, motorun o ritmik sesini bir melodi gibi dinlerdi.

Lise yıllarına geldiğinde Ensar için okul sıraları, dışarıdaki hayatın yanında sönük kalıyordu. Ders zillerinden ziyade arkadaşlarıyla buluştuğu, kahkahaların havada uçuştuğu o sosyal ortamlar onu çekiyordu. Çevresinde her zaman sevilen, sözü geçen biriydi. Ağırbaşlı duruşu, sakin ama kararlı yapısı yüzünden arkadaşları ona yavaş yavaş bir lakap takmıştı: "Kara". Bu lakap, sadece dış görünüşünü değil, içindeki gizemli ve güçlü duruşu da temsil ediyordu.

Ensar’ın bu yıllardaki en büyük suç ortağı, can dostu Gürkan’dı. Gürkan, Ensar’ın tam zıttıydı; deli dolu, heyecanlı ve hıza aşık. Ama ikisini birleştiren şey, arabalara olan o kontrolsüz tutkuydu. Beraber geçirdikleri her an ya motor kaputu altında ya da asfaltın tozunu attırırken geçiyordu.

Kırılma Noktası
18 yaşına bastığında, hayatının en mutlu dönemlerinden biri başladı. Babasının İstanbul’daki araç galerisinde işe girdi. Çocukluk aşkı olan arabalar artık onun mesleği, günlük rutini haline gelmişti. Direksiyonların kokusu, cilalı kaportalar ve müşterilerle yapılan sıkı pazarlıklar arasında Ensar, kendi krallığını kurduğunu düşünüyordu. Gürkan da sık sık galeriye uğrar, hayaller kurarlardı. "Bir gün" derlerdi, "kendi garajımızı kurup dünyanın en hızlı arabalarını biz yapacağız."

Ancak hayat, en keskin virajları en beklenmedik anlarda karşımıza çıkarırdı.

Bir akşam, Gürkan, Ensar’ı Gebze’nin arka sokaklarındaki o meşhur, yasa dışı gece yarışlarından birine davet etti. "Bu gece Kara," diyordu, "bizim gecemiz olacak. Herkes bizi konuşacak." Ensar her zamanki gibi temkinliydi ama dostunun heyecanına kıyamadı. O gece, asfaltın sıcaklığı ve adrenalin kokusu havayı sarmıştı. Gürkan, modifiye ettiği arabasının koltuğuna geçerken Ensar’a göz kırptı. Yarış başladı, motorlar çığlık attı.

Her şey saniyeler içinde oldu. Gürkan’ın arabası, bir virajı alamayarak bariyerlere çarptı. Bir patlama, ardından yükselen alevler... Ensar, o anın her saniyesini hafızasına kazıdı. Dostunu kurtarmak için hamle yaptı ama ateşin gücü onu geri püskürttü. O gece, Ensar’ın içinde bir şeyler sonsuza dek söndü. En yakın arkadaşı, kardeşi bildiği Gürkan, o çok sevdikleri hıza kurban gitmişti.

Gürkan’ın acısı henüz çok tazeyken, Ensar’ın dünyası bir kez daha başına yıkıldı. Babası, galeriye giden yolda geçirdiği ani bir trafik kazası sonucu hayatını kaybetmişti. Birkaç hafta içinde, hayatındaki en önemli iki direği kaybetmişti.

Galeri, arabalar, tanıdık caddeler... Bir zamanlar ona huzur veren her şey, artık babasının ve Gürkan’ın yokluğunun acısını fısıldıyordu. Gürkan’ın modifiye ettiği parçalar, galerideki arabaların cilalı kaportaları... Hepsi ona birer hüzün abidesi gibi geliyordu. İstanbul artık ona dar geliyordu. Attığı her adımda geçmişin gölgeleri, kaybettiği canların anısı üzerine çökmekteydi. Gürkan’la kurdukları o hayaller, şimdi birer enkaz gibiydi.

Yeni Bir Sayfa: Los Santos
"Kara", geçmişin yükünü sırtında taşımaktansa, onu tamamen geride bırakıp temiz bir sayfa açması gerektiğini anladı. İstanbul’daki her şeyi, anıları ve tanıdık yüzleri arkasında bırakarak elindeki birkaç bavulla uçağa bindi. İstikamet, fırsatlar ve yeniden doğuşlar şehri: Los Santos.

Los Santos International Airport’tan dışarı adımını attığında, yüzüne vuran sıcak okyanus rüzgarı ve palmiye ağaçlarının gölgesi ona bambaşka bir dünyanın kapılarını araladığını fısıldıyordu. Burası, kimsenin Ensar Taşkın’ı tanımadığı, geçmişteki acıların izini sürmediği bir yerdi. Ama içindeki acı hâlâ oradaydı.

Ensar, şehrin neon ışıklarına ve yüksek binalarına bakarken içindeki o eski tutkunun yeniden alevlendiğini hissetti. Los Santos’un modifiyeli araçlar, gece yarışları ve devasa sanayi bölgeleriyle dolu sokakları, tam da "Kara"ya göreydi. Buradaki arabalar, Gürkan’ın seveceği türden, vahşi ve hızlıydı. Ensar, dostunun hatırasını yaşatmanın, onun yarım kalan hayallerini bu yeni şehirde gerçekleştirmekten geçtiğini biliyordu. Babasından öğrendiği dürüst ticareti, arabalara olan benzersiz yeteneğini ve Gürkan’ın ona aşıladığı o deli dolu tutkuyu harmanlayacaktı.

Geçmiş arkada kalmıştı, ama izleri derin. Şimdi, Los Santos sokaklarında "Kara" efsanesini, hem babası hem de Gürkan için sıfırdan yazma zamanıydı. Artık sadece Ensar değil, "Kara"ydı ve her motor sesinde dostunun yankısını duyacaktı.