Bora, çocukluğunu şehrin en yoksul mahallesinde, teneke çatılı küçük bir evde geçirdi. Akşamları masaya konan bir tas çorbayı annesiyle paylaşırdı. Ailenin tek çocuğu olduğu için bütün yük onun omuzlarındaydı; küçük yaşta ayakkabı boyacılığı yapmaya, bulduğu her hurdayı toplayıp satmaya başladı. Cep harçlığı nedir bilmedi ama yokluğun ne demek olduğunu çok iyi öğrendi.

Yıllar geçtikçe içindeki başarma arzusu bir ateşe dönüştü. Kimsenin cesaret edemediği işlere atıldı; gündüzleri sanayide en ağır işlerde çalışırken geceleri bulduğu kitaplarla ticaretin ve finansın mantığını çözmeye çalıştı. Çevresindekiler "Bizim gibilerin kaderi değişmez" dese de Bora kaderine razı olmadı. Tek başına çıktığı bu yolda, dürüstlüğü ve sarsılmaz azmi sayesinde kısa sürede dikkat çekti. Risk aldı, doğru zamanlarda doğru hamleler yaptı ve kurduğu iş grubunu adım adım büyüttü.

Bugün Bora, dev bir Holding'in yönetim kurulu başkanı olarak lüks bir gökdelenin en üst katından şehre bakıyor. Ancak nereden geldiğini hiç unutmadı; doğduğu mahalleye yaptırdığı okullar ve aşevleriyle, kendi geçtiği o zorlu yollardan yürüyen gençlere hâlâ destek olmaya devam ediyor.